คำกล่าวที่ว่า "เรื่องกินเรื่องใหญ่" นี่เห็นทีจะไม่มีทางปฎิเสธได้เลย เพราะไม่ว่าอะไร ถ้าลองไม่ยอมกินแล้วล่ะก็..รับรองได้ว่า เรื่องใหญ่ตามมาแน่

สำหรับเด็กเล็กๆ นับตั้งแต่เป็นทารกมาจนอายุประมาณ 2 ขวบ เรื่องของการกินนั้น ถือเป็นเรื่องใหญ่ที่สำคัญมาก เพราะมีผลต่อการเจริญเติบโตของสมอง ฉะนั้นในช่วง 2 ขวบปีแรกนั้นหากคุณพ่อคุณแม่เริ่มเห็นพฤติกรรมอันบ่งบอกว่า ลูกกำลังกลายเป็นเด็กกินยาก หรือไม่ยอมกินแล้วล่ะก็ ควรรีบจัดการแก้ไขโดยด่วน

สัญญาณเตือนภัย..ลูกไม่ยอมกิน
คุณพ่อคุณแม่จะต้องหมั่นสังเกตลูกน้อยว่า เริ่มมีพฤติกรรมการกินต่อไปนี้หรือเปล่า
หงุดหงิด ร้องไห้ เมื่อถึงเวลากิน
 อมข้าว
 ป้อนอาหารแล้วคายทิ้ง
 ใช้เวลาในการทานอาหารนานผิดปกติ
 เล่นอาหารจนหกเลอะเทอะ แล้วก็ไม่ยอมกิน

เหล่านี้คือสัญญาณอันตรายที่เตือนให้คุณพ่อคุณแม่รู้ว่าลูกกำลังมีปัญหาเรื่องการกิน เมื่อลูกไม่ยอมกิน ย่อมทำให้คุณพ่อคุณแม่เกิดความกังวลใจไปมากมาย   เอ..ลูกเราป่วยเป็นอะไรหรือเปล่า อาหารไม่ถูกใจลูกหรือเปล่า พัฒนาการเขาผิดปกติหรือเปล่า ร้อยแปดพันประการสุดแต่จะนึกคิดหยิบมากังวล

ปัญหาการกินยาก หรือไม่อยาก ไม่ยอมกินของเด็กนั้นมีปัจจัยเกี่ยวข้องที่สำคัญอยู่ 2 สิ่งคือ พัฒนาการของเด็กกับอารมณ์โดยในเรื่องของพัฒนาการก็จะเกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมที่เขาสัมผัส ส่วนเรื่องอารมณ์ก็คือการที่เด็กนั้นแสดงออกถึงพฤติกรรมของเขาอันเกิดจากการเรียนรู้และพัฒนาการ

เมื่อลูกไม่ยอมกิน ควรจัดการอย่างไร
ก่อนอื่นคุณพ่อคุณแม่ต้องเข้าใจถึงพัฒนาการและการเรียนรู้ของเด็กเสียก่อน เพื่อจะได้เข้าใจในพัฒนาการของเด็ก รู้ว่าช่วงวัยนี้เขามีพัฒนาการอย่างไร เพื่อนำมาใช้ในการแก้ปัญหา เช่น เมื่อเด็กเข้าสู่ช่วงอายุ 8-9 เดือน เด็กจะเริ่มใช้มือหยิบโน่นจับนี่ และมักต้องการทานอาหารเอง คุณพ่อคุณแม่ก็จะกระตุ้นและส่งเสริมให้เขาทานอาหารเอง อาจให้เขาใช้มือจับช้อนสลับกับการช่วยป้อน ฝึกให้ลูกกินอาหารเป็นเวลา วันละ 3 มื้อ ของว่าง 2 มื้อ ซึ่งถือว่าเป็นการเพียงพอแล้วสำหรับวัยนี้ เพื่อสอนให้เด็กรู้จัก และมีประสบการณ์ต่อความหิว จำกัดเวลาในการทานอาหารนานที่สุดครึ่งชั่วโมง เมื่อเด็กเริ่มปฎิเสธ เบื่อหน่าย เล่นหรือแสดงความไม่พอใจ ให้เลิกทานอาหารทันที อย่างนี้เป็นต้น

หรือถ้าเป็นเด็กอายุระหว่าง 1-2 ปี ซึ่งพัฒนาการของเด็กในวัยนี้จะต้องการความเป็นอิสระ และเป็นตัวของตัวเอง คุณพ่อคุณแม่ก็ไม่ควรจะบังคับเขามาก เพราะหากถูกควบคุม บังคับในเรื่องการกิน เด็กอาจต่อต้านด้วยการปฎิเสธอาหาร

ฉะนั้น สิ่งสำคัญที่สุดที่จะแก้ปัญหาการไม่ยอมหรือไม่อยากกินของเด็กก็คือ ความเข้าใจในพัฒนาการของเขา ที่คุณพ่อคุณแม่จะต้องเรียนรู้ และนำมาประยุกต์ใช้กับเด็กๆที่เริ่มมีปัญหา และอย่าลืมว่าสิ่งที่คุณพ่อคุรแม่ปฎิบัติต่อลูกนั้น จะสะท้อนออกมาเป็นอารมณ์และพฤติกรรมของเขา