ขึ้นชื่อว่าน้ำแร่ใครก็ต้องคิดว่าดี มีประโยชน์ แต่ที่จริงแล้ว น้ำแร่ก็คือน้ำดื่มธรรมดาที่มีส่วนผสมของแร่ธาตุต่างๆ ซึ่งมักจะอยู่ในรูปของเกลือแร่ที่ละลายน้ำได้ เช่น โซเดียมคลอไรด์ โซเดียมคาร์บอเนต โซเดียมไบคาร์บอเนต โพแตสเซียม แคลเซียม และแมกนีเซียม ถึงแม้ว่าปรืมาณแร่ธาตุค่อนข้างต่ำ แต่ก็ยังมากกว่าน้ำดื่มทั่วไป

ในสมัยก่อนคนในยุโรปนิยมดื่มน้ำแร่ที่ละลายจากหิมะเพราะเชื่อว่าสะอาด   มีส่วนผสมของแร่ธาตุปนอยู่ และยิ่งเห็นว่าเกลือบางตัวรักษาโรคได้ยิ่งมีความเชื่อถือน้ำแร่ไปใหญ่ ในประเทศไทยก็มีเความเชื่อเช่นกัน นั่นเพราะในแอ่งน้ำแร่มีพวกกำมะถันซึ่งรักษากลากเกลื้อนเชื้อราที่ผิวหนังได้ จึงเป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นผลดีต่อสุขภาพ ช่วยให้ผิวพรรณดี และเป็นที่มาของพวกนางงามที่ต้องไปอาบน้ำแร่ แช่น้ำนมกัน

น้ำแร่ที่ดีมีคุณภาพในปัจจุบันต้องเน้นที่ความสะอาด ปราศจากเชื้อโรคและสิ่งแปลกปลอมเจือปน และควรระบุปริมาณเกลือแร่และสารที่โฆษณาว่ามีประโยชน์ต่อสุขภาพ เพื่อจะได้ตรวจสอบได้ว่าไม่ใช่เอาน้ำประปามาบรรจุใหม่ ควรจะผ่านการกรองและฆ่าเชื้อโรค จะเป็นการผ่านรังสีอุลตร้าไวโอเลตหรือโอโซนก็แล้วแต่ เพื่อให้แน่ใจเรื่องความสะอาด เมื่อไม่นานนี้คณะกรรมการอาหารและยา สุ่มตรวจตัวอย่างน้ำแร่ประมาณ 10 ยี่ห้อ ปรากฏว่า 6 ใน 10 ยี่ห้อยังไม่ได้มาตรฐานเรื่องความสะอาด

ดังนั้นการเลือกน้ำแร่ก็ควรเลือกยี่ห้อที่มีเครื่องหมายผ่านการตรวจสอบจากกระทรวงสาธารณสุข และมีฉลากระบุส่วนผสมเกลือแร่ พร้อมที่จะให้ตรวจสอบได้เสมอว่าไม่ใช่น้ำแร่ปลอม